شهادت زیباترین واژه غیرت و آزادگی است

مقاله شهادت
مقاله شهادت

شهادت را مرگ در راه ارزش‌ها نام نهاده‌اند و تمثال هر شهید پرچم استقلال و آزادی و نشانه‌ای است برای همگان تا بدانند مکتب سرخ تشیع در برابر ظلم، بی‌تفاوت نخواهد ماند و آنچه از آموزگار عشق و وفا، حسین بن‌علی (ع) آموخته‌اند در صورت نیاز و در موقع مناسب به منصه ظهور خواهند گذاشت.به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)،‌ مصطفی حدیدی یکی از پژوهشگران منتخب کنگره سرداران، امیران، فرماندهان و ۸ هزار شهید استان همدان با اشاره به مطالب فوق در مقاله خود با عنوان «فرهنگ عاشورا و نقش جهاد و شهادت در دفاع مقدس»آورده است: در دنیای پرفتنه‌ای که کم کم نقش دین و دین‌مداری از جامعه بشریت نقش بربسته بود، رادمردانی برای پاسداری از ارزش‌های دینی و برای اقتدار یک جامعه معنوی که خار چشم ظالمان گشته بود از همه چیز خود گذشتند تا بشر مادی انگشت حیرت به دهان گیرد که آیا چیزی با ارزش‌تر از زندگی مادی هم هست؟.اگر امروز سخن از رهایی است به خاطر خون سرخ شهیدان راه حق و حقیقت است و امروز بر ما واجب است که از شهیدان بگوییم و با یاد و نامشان زندگی کنیم شهیدانی که هنوز زمزمه مناجاتشان در گوش سحر طنین‌انداز است. آنان که پیشانی برسجده بندگی سائیدند و همیشه رضا و لقاء پروردگار خویش را طلب کردند.آری سخن از نخل‌های بی‌سر است آنان که لبیک گویان به ندای امام خویش پاسخ گفتند و بر سیاهی شب تاختند تا سپیدی روز را به ارمغان آورند. شیرمردان بیشه عشق و عرفان که تمام واژه‌ها در مقابل بزرگی و عظمت آنان سر تعظیم فرود می‌آورند.شهید و شهادت به عنوان زیباترین واژه‌ غیرت و آزادگی و زیباترین زخم برپیکره هستی است. شهیدان پرچم آزادی و آزادگی را در دست گرفتند و پشت سر آن پیر عارف در پی حق و حقیقت در برابر اتحاد جهانی زر و زور و تزویر ایستادند تا به جهانیان ثابت کنند که پیرو آزادمردی هستند که در سخت‌ترین شرایط فرمود “هیهات مناالذله”‌.شهیدان زیباترین غزل عاشقانه را سر دادند، از خون خویش مشعلی ساختند تا در تاریکی و ظلمت راهنمای بشریت باشد و حجت را بر همگان تمام کردند. رها شدن از زنجیر وابستگی و فتح قله‌های انسانیت، کاری بس شگرف است که نیاز به دلی دریایی و سری پرشور دارد. شهیدان که تنها بر عدالت،‌آزادی و رهایی می‌اندیشند با ایمان به آرمانهای بزرگ پیام‌آوران رحمت برای ما ترجمان ایستادگی و مقاومت در برابر ظلم و جهالتند.هرچند در دنیای امروزی غرق در مادیات شده‌ایم و گاه گاهی راه شهیدان را فراموش می‌کنیم و با موج مادیگری از آرمان شهیدان دور می‌شویم اما این ندای فرزندان شهیدان است که ما را به خود می‌آورد یا شاید قطره اشک‌های پیرزنی تنها که تمام دلخوشیش پلاک و زنجیری بیشتر نیست.شهیدان به عنوان آگاه‌ترین و شجاع‌ترین مردان روزگارند که تاریخ به چشم خود نظیر چنین مردانی را ندیده است. هنوز صدای خس‌خس سینه‌های خسته‌شان از پشت خاکریز‌های استقامت به گوش می‌رسد و زمزمه مناجات نیمه‌شبشان طلوع فجر را رقم می‌زند. هنوز خورشید از گرمی وجود آنان گرما می‌گیرد و باران از لطافت آنان به محیط طراوت می‌بخشد و نسیم از صفا و اخلاص آنان رایحه وصل را به ارمغان می‌آورد. هنوز آخرین جرعه‌های آب قمقمه از دست تشنه لبی به دست تشنه لبی دیگر می‌رسد زیرا که آنان سیراب معرفت و شاگردان علمدار کربلایند و حقیقت قطره خون شهیدی است که انوار وجودش پرتو افشانی می‌کند و مانند مشعل هدایت بشریت گمراه را به راه راست هدایت می‌کند.برای هرگلی رایحه‌ای مخصوص است و در گلزار ایران زمین این راحیه دلپذیر را در هر کوی و برزن می‌توان احساس کرد. پس شاید سکوت بهترین تعریف باشد که از عظمت شهید و شهادت گفتن کار هر بی‌هنری نیست که شهادت هنر مردان خداست.